1-         بخش ساختاری خود می تواند شامل چندین ژن باشد .

2-    اپران مربوط به سلول های پروكاریوتی است و توسط ژاكوب و مونو برای توضیح نحوه ی بیان هماهنگ ژن ها در باكتری ها پیشنهاد شده است .

3-         بخش تنظیم كننده ، بیان همزمان ژن ها را كنترل می كند.

4-         اپراتور و راه انداز كنار همدیگر هستند .



 

5-         بخشی به نام ژن تنظیم كننده كه ممكن است فاصله ی زیادی از راه انداز داشته باشد باعث تولید پروتئینی به نام مهار كننده می شود ( پروتئین تنظیم كننده )

6-    چسبیدن مهار كننده به به اپراتور ، سدی در جلو RNAپلی مراز ایجاد می كند كه به راه انداز چسبیده است و بنابر این ژن خاموش می شود.

7-    در اپران لك با ورود لاكتوز به محیط ، لاكتوز در باكتری به الولاكتوز (عامل تنظیم كننده) تبدیل می شود كه الولاكتوز به مهار كننده (پروتئین تنظیم كننده ) می چسبد و از اتصال آن به اپراتور جلوگیری می كند و بنابر این اپران لك روشن می شود.

8-         در سلول های یوكاریوتی ساختار اپران وجود ندارد .

9-    در سلول های یوكاریوتی فرصت بیشتری برای تنظیم بیان ژن وجود دارد چون DNA در هسته است و از سیتوپلاسم (محل ترجمه) جدا می باشد.

10-  در سلول های یوكاریوتی تنظیم بیان ژن ممكن است در سطوح رونویسی یا حتی ترجمه ( در سیتوپلاسم ) صورت گیرد .
(قبل از رونویسی – رونویسی – بعد از رونویسی ) كه اینها در هسته است /  (قبل از ترجمه – ترجمه – بعد از ترجمه ) كه این ها در سیتوپلاسم است .

11-    غالبا تنظیم بیان ژن در یوكاریوت ها در هنگام شروع رونویسی صورت می گیرد.

12-    در یوكاریوت ها RNAپلی مراز به تنهایی نمی تواد راه انداز را شناسایی كرده و بر روی آن قرار گیرد و برای این كار نیاز به بخش های پروتئینی به نام عوامل رونویسی دارد .

13-    عوامل رونویسی بسیار متنوع و متعدد هستند و نقش های مختلفی را در تنظیم بیان ژن دارند .

14-    گروهی از عوامل رونویسی در ابتدا با راه انداز متصل می شوند و بعد از آن RNAپلی مراز به آنها می پیوندد .

15-  افزاینده بخشی از مولكول DNA‌است كه به كمك عوامل رونویسی متصل به آن (فعال كننده) ، عمل رونویسی را تقویت می كند .

16-    افزاینده بر خلاف راه انداز ممكن است هزاران نوكلئوتید از ژن فاصله داشته باشد .

17-  افزاینده و فعال كننده متصل به آن با تشكیل یك حلقه در DNA در كنار RNAپلی مراز و سایر عوامل رونویسی روی راه انداز قرار می گیرند و به این ترتیب عوامل رونویسی متصل به راه انداز فعال شده و ژن روشن می شود.

18-    افزاینده و فعال كننده هستند كه عوامل رونویسی متصل به راه انداز را فعال می كنند.

19-    هر گونه تغییر در DNA را جهش می نامیم .

20-    جهشی كه در سلول های جنسی رخ دهد ممكن است به زاده ها منتقل شود.

21-  جهشی كه در سلول های پیكری رخ دهد فقط بدن خود فرد را تحت تأثیر قرار می دهد و به نسل بعد منتقل نخواهد شد.

22-    جهش هایی كه یك یا چند نوكلئوتید ژن را روی یك كروموزوم تغییر می دهند ، جهش نقطه‌ای نامیده می شوند.

23-  در كل جهش های نقطه‌ای دو نوع هستند 1) جهش های جانشینی كه در آن در جای یك نوكلئوتید ، نوكلئوتیدی از نوع دیگر قرار می گیرد .  2) جهش های افزایشی یا كاهشی كه یك یا چند نوكلئوتید در ژن حذف یا اضافه می شود.

24-    جهش های افزایشی یا كاهشی معمولارمز های سه حرفی را به هم می ریزند .

25-  جهشی كه باعث اشتباه خوانده شدن حروف سه نوكلئوتیدی شوند ، جهش تغییر چهارچوب نامیده می شوند زیرا چهارچوب الگوی خواندن در یك یا دو موضع جابجا می شود.

26-  جهش های نقطه ای می توانند باعث شوند كه الف) پروتئین مورد نظر ساخته نشود    ب) پروتئینی متفاوت ساخته شود كه عملكرد متفاوتی داشته باشد.

27-    گاه جهش جانشینی بی تأثیر است چون بعضی از اسید های آمینه بیش از یك رمز دارند .
مثال:
GGU و UGC هر دو رمز های مربوط به سیستئین هستند بنابراین اگر در جهش جانشینی به جای C  ، U قرار بگیرد مشكلی پیش نمی آید .